dsc_474000

 

 

 

 

 

Palackého stezka / Hrad Návarov

 


Alleen de foto's bekijken in dit artikel? Klik dan hier

 


Wandelen in het Boheems Paradijs: Palackého stezka, wandelroute door het romantische dal van de rivier de Kamenice.

Palackeho stezka mapa

wandermap.net

Wij "eten" in Tsjechië van drie walletjes als het om cultuur en natuur gaat, we zitten op een punt waar drie prachtige gebieden samenkomen. Aan de noordoost kant genieten we van het uitzicht op het Reuzengebergte, aan de noordwest zijde hebben we het IJzergebergte en in het westen en zuiden het romantische Boheems paradijs. (Český ráj)

Wat betreft het Reuzengebergte hebben we jullie al diverse malen deelgenoot gemaakt van prachtige wandelingen, nu gaan we enkele kilometers pal naar het Westen en balanceren daarmee op de rand van het Boheems paradijs/IJzergebergte. In het Noordelijke deel van Český ráj staan al een poosje enkele wandelroutes op ons verlanglijstje, in gebieden welke wij nog niet echt ontdekt hebben zoals Krkavčí- en Klokočské skála. Enkele routes op het lijstje zijn zelfs nog dichter bij huis, het rotsachtige dal van het riviertje de Kamenice en het schilderachtige dal van de beek Vošmenda, welke zijn oorsprong ten oosten van Vysoké nJ vindt.

Het Boheems paradijs is een gebied van ca 700km2, een zeer romantische streek met een grote diversiteit van natuurschoon, rotsformaties, grotten, historische monumenten - burchten, kastelen en volksarchitectuur. Het Boheems paradijs is, samen met Eugeria, één van de twee UNESCO European Geoparken die Tsjechië rijk is, een gebied met zeldzaam geologisch erfgoed.
geopark cesky raj 

Voor vandaag is de keuze gevallen op het dal van de Kamenice. De middag is al behoorlijk gevorderd, in Tsjechië wordt het eerder donker, dus lopen we noodgedwongen een klein gedeelte van de Palackého stezka. Deze route is vernoemd naar een beroemde Tsjechische historicus en politicus, František Palacký. Het is ca. 20,5 kilometer lang en loopt van Tanvald, wat nog IJzergebergte is, naar Železný Brod. Met name het gebied tussen Plavy en Podspálov zijn geliefd. In Podspálov sluit het overigens aan op de beter bekende Riegrova stezka. Aardig is dat langs deze routes (=stezka) op diverse plaatsen informatieborden staan over de natuur, flora en fauna, geologie, toeristische- en technologische attracties, die ook in het Engels of Duits vertaald zijn.

0  1Wij parkeren de auto ergens halverwege de route, nabij Most Járy Cimrmana, (most=brug) die de oevers van de Kamenice met elkaar verbind. Het staat beter bekend als de brug bij Rusalka. De brug is op zich al een bezienswaardigheid, het is een zogenaamde Baileybrug, dit zijn bruggen die in eerste instantie ontworpen zijn voor toepassing door genietroepen van het leger. Dit type brug was veel in gebruik tijdens de tweede wereldoorlog, wordt nog steeds gebruikt voor militaire en civiele toepassingen en wereldwijd beschouwd als een knap staaltje militaire techniek. Een vrij unieke brug voor Tsjechië, voor zover ik weet is een tweede brug van dit type nog te vinden op de weg tussen Velenice en Lindava, in de buurt van Novy Bor/ Česká Lípa. De fundamenten van de oude brug liggen direct naast de Baileybrug, met een statige peiler in het midden van de rivier.
2 

We steken de brug over en hoewel deze gemakkelijk 2 ton kan dragen krijg ik altijd een beetje de kriebels van deze brug. Direct over de brug staat een pension en voormalig? hospoda, genaamd Rusalka. Het lijkt niet permanent bewoond, ook wanneer we er wel eens langs rijden staan er zelden auto's.
3  4

Nadere inspectie geeft te kennen dat het pand te koop staat en we hebben sterk het vermoeden dat het van een Nederlandse eigenaar is. Het pand is prachtig en ligt zeer idyllisch in het dal verscholen tussen de bossen. Bovendien ook nog eens direct boven de Kamenice, welke er als het ware omheen stroomt. Maar de weg hiernaartoe, dat kan in de winter nogal problematisch zijn, hierover later meer.

5  img 4742

*Nadat ik deze wandeltocht klaar had vond ik nog een leuke link over pension Rusalka. Inderdaad in Nederlandse handen, althans in 2009 sowieso nog, zie dit prachtige filmpje over vliegvissen in de Kamenice en Jizera. Voor wie de introductie van de eigenaren over wil slaan, ongeveer bij de 4e minuut begint het filmpje over het vliegvissen en de omgeving van Návarov*

We volgen de rode route door het bos en langs het water, wat is het bos toch prachtig rond deze tijd en als de zon laag staat, zoals inmiddels het geval is, worden de kleuren nog intenser. Eénmaal diep in het bos zijn de contouren van het pad door de vele bladeren totaal verdwenen en voelen wij ons inmiddels enigszins ontdekkingreizigers, op zoek naar de ruïnes van Návarov.
6 7 

De ruïne is vanaf de zuidkant gemakkelijk te bereiken, maar wij namen het mooie, soms steile pad langs de Kamenice. Het meenemen van een wandelwagen oid is vanaf deze kant niet aan te raden, onderweg kom je namelijk een steile ijzeren ladder van +/-2,5 meter tegen, die het hoogteverschil van de rotsen eenvoudig overbrugt. Voor ons geen probleem, voor de hond wel. Vera tillen was geen optie, aangezien Gorrit zelf zijn goede hand nodig had om zich aan de ladder vast te houden.
8  9 

Maar waar een wil is is een weg zal Vera gedacht hebben, terwijl ik al boven stond klom Vera op eigen kracht, met wat duwkracht van Gorrit's vrije hand de steile rots naar boven, dat was erg knap van haar! En zo hebben we al spoedig de ruïneburcht in ons vizier.
10   1112  13

Daar waar de rivier de Kamenice en de beek Zlatník samenvloeien stond ooit een prachtige burcht. De oorsprong van burcht Návarov kan waarschijnlijk gezet in de eerste helft van de 14e eeuw en zo onzeker als de tijd waarin de burcht is ontstaan is ook de stichter. In 1365 verscheen de naam Návarov als bijnaam van Heřman van Heřmanice maar al in 1380 is er melding dat de burcht eigendom is van de bekende heren van Wallenstein, welke in de geschiedenis overal opduiken in onze regio. De ruïneburcht staat op een zeer steile rotsklif, direct aan de voet van de Kamenice en deed nog tot de 17e eeuw dienst als fort.
14  15                                                   16
Ooit was de burcht het centrum van een groot landgoed welke bijna het gehele zuidelijke deel van het IJzergebergte in beslag nam. In de 16e eeuw genoot het gebied van grote rijkdom en economische voorspoed vanwege de vele grondstoffen voor hout en glas. Turbulente tijden in de 17e eeuw, zoals de belegering van de Zweden tijdens de 30jarige oorlog alsook de drastische daling van onderhoud maakten dat de burcht in verval raakte.
17   18

Wat nu nog rest zijn slechts de ruines van de paleiskelders en muren rond de burcht.
19  20                                                              22 



















We verlaten deze mooie ruïne en lopen het kleine aanhangsel van de rode route
naar een pand aan de andere kant van de doorgaande weg.
Dat we niet echt ver van huis zijn blijkt wel uit de extra markeringen op
de bomen.

 



23 24 25

Enkele honderden meters van de ruine staat slot Návarov.

navarov1  navarov3* *

*Foto's zijn afkomstig van de website van het pension zámek Návarov

Omdat we ook nog weer terug moeten wandelen bewaren we een uitgebreider bezoek aan het slot zelf voor een volgende keer. De vervallen ruïneburcht waar we zojuist waren werd uiteindelijk de bron van materiaal voor de bouw van dit nieuwe kasteel in de barokstijl, gebouwd tussen 1664-1666. Het slot dankt zijn naam, hoe kan het ook anders, dus aan de burchtruïne. In 1827 brandde het kasteel af maar werd in een latere periode weer herbouwd. Sinds eind vorige eeuw doet het dienst als pension.
26  27Het kapelletje is bewaard gebleven en ademt nog steeds de sfeer van toen. Ook al zag het er enigszins verwaarloosd uit, we zagen gelukkig enige herstelwerkzaamheden aan oa het dak van het kapelletje en hopen dat dit prachtig stukje geschiedenis nog voor lange tijd bewaard mag blijven. Rond het kasteel ligt een park waar zeldzame bomen voor schijnen te komen. Het is duidelijk te zien dat de ruïneburcht uit de 14e eeuw van behoorlijke omvang is geweest, de muren en kelders zijn ook rond het slot nog op grote schaal te vinden.
28  29

We besluiten om terug te lopen naar onze startplaats via een iets andere route en lopen een stuk over de geasfalteerde weg naar beneden. Deze steile, scherpe bocht kunnen wij ons nog goed herinneren, Truus Truus stuurde ons een paar jaar geleden langs deze route stuurde naar Vysoké. Op zich geen probleem, maar die 12% hakt er behoorlijk in met een dik pak ingereden sneeuw. Met een constante vaart lukte het nog net om op de winterbanden de spiegelgladde weg omhoog te komen maar in deze bocht stonden Deense vakantiegangers stil, ze waren onderweg naar Spindl en wilden hun sneeuwkettingen omleggen omdat ze geen streep verder kwamen.
30  31

Ai! Onze sneeuwkettingen lagen nog in de garage! Nadat we de Denen hadden uitgezwaaid heeft Gorrit de auto terug naar beneden laten rollen en opnieuw een poging gewaagd. Omdraaien had geen zin, daar hadden we eenzelfde stijging van 12%. Uiteindelijk stonden we even later op het kruispunt bij slot Návarov naast de Denen die de kettingen inmiddels alweer hadden verwijderd. Dus volg je TomTom niet met een dik pak sneeuw als het deze route aangeeft en je niet in het bezit bent van sneeuwkettingen.

Vlak*
Je kunt natuurlijk ook in de winter een ritje met de trein maken. (foto mapy.cz)

Het voordeel van even niet in het dichte bos te lopen is dat je weer even kunt genieten van de zon, het blijft een bijzonder jaargetijde met al die kleuren.
32 33

We pakken de rode route weer op daar waar het mogelijk is en lopen terug naar ons beginpunt.
34  25

Onderweg zien we diverse paddenstoelen, het plukken hiervan is volkssport nummer 1 in Tsjechië geloof ik. Wij wagen ons er niet aan, als je geen verstand van zaken hebt is dat de juiste keuze. Neemt niet weg dat we er wel met plezier naar kijken natuurlijk.
36  37

Als we weer bijna bij ons beginpunt zijn dalen we nog even af naar de oevers van de Kamenice. Het water trekt altijd en het geeft Vera even de gelegenheid iets te drinken.
38  39 

Het lijkt of zelfs de stenen in het water meedoen aan het kleurenpalet van de herfst. Die rode is trouwens een doodgewone baksteen. Bijzonder hoe het geweld van het water de stenen meesleuren, de scherpe randen doen verdwijnen en deze steen uiteindelijk kilometers verder een afgeronde structuur krijgt. Nog een laatste trappetje te gaan en we staan weer bij Rusalka voor de deur.
40 

Wij hebben nu maar een klein gedeelte van deze route gelopen. Uiteraard is er veel meer te zien onderweg als men de gehele route zou lopen.

Interessant is oa ook de waterkrachtcentrale in Podspálov. Dit is tevens het knooppunt net de Riegerroute.
elektrarna-spalov-1 

 

Dinsdag 2 november2010

Met dank aan de volgende bronnen:

*Foto van mapy.cz

http://www.omks.cz

http://www.cesky-raj.info/dr-cs/turisticke-trasy/cesky-raj/palackeho-stezka.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Baileybrug

http://www.mostyskladane.ker.pl/typ-bailey.html

http://mvespalov.sweb.cz/