Dvorackyheader
Dvoracky bouda


Alleen de foto's van dit artikel bekijken? Klik dan hier

De route is aangegeven met een roze stippellijn en gaat met de klok mee.

Kaart1 Dvoracky bouda

Begin en eindpunt: Rezek.
Na 1 km richting Horní Rokytnice rechts, de gele bewegwijzering blijven volgen. (Vlči cesta)
Na 1.15u wandelen links aanhouden richting Dvoračky. 0.15u
Hier wordt de groene route opgepakt voor 1.15u, ( Krakonošova cesta) tot de kruising van de geel/blauwe route, de blauwe route vervolgen tot aan de geasfalteerde weg. (Dolní Misečky)
Hier rechts, de gele route weer oppakken. 0.15u
Bij een volgende kruising, Třídomí, weer overstappen op de blauwe route. 
Helemaal beneden de beek Kozelský potok oversteken en vervolgens met een grote boog bij de Preislerův kopec steil omhoog wandelen. 1.00u. Bovenaan bent u weer bij het beginpunt.

Door het vele klussen in/aan/om ons nieuwe huisje hebben we, op korte wandelingen in de directe omgeving na, nog niet de tijd genomen om op deze manier te genieten van de prachtige omgeving. 
Eindelijk, een paar weken geleden was het dan zover en hebben we onze eerste tocht gelopen. Lang geleden hadden we al afgesproken om de eerste routes te lopen op de bergen waar we zelf op uitkijken. Als eerste de berg Kotel (Ketel, 1435) met daarop, in ons directe uitzicht, bouda Dvoračky. 
Overdag schittert het dak van deze bouda ons tegemoet, s'avonds zijn de lampjes voor ons een herkenningspunt tegen de grote donkere bergrug. Een goed idee om de rollen om te draaien en vanaf deze berg eens richting ons eigen stekje te kijken.

De hoogteverschillen zijn volgens de routebeschrijving 234m en er wordt aangegeven dat de route ook redelijk te doen is voor kinderen en ouderen. Geen van beide zijn voor ons van toepassing, maar voor de niet geoefende wandelaars, misschien beter een niet al te zware route te kiezen. Ook al doet de routebeschrijving anders vermoeden, een goede conditie is absoluut een must! De route gaat langdurig behoorlijk steil omhoog en naar beneden. Wanneer je stevig doorstapt is de route in 4 uur te lopen, wij hebben er 5 uur over gedaan, met twee "lekkere" pauzes. Voor personen en zeker ouderen met een minder goede conditie of gewrichtsproblemen is deze route niet aan te raden.

Uitgangspunt is Rezek. 
Vanaf hier lopen we een kilometer richting Horní Rokytnice.
Na 1 km rechtsaf richting Dvoračky bouda, deze weg heet Vlčí cesta.
De weg gaat gestaag omhoog. Het eerste stuk is door het bos over een geasfalteerde weg.

Klik op de foto voor een grotere afbeelding.

IMG_1491 IMG_1494
Eenmaal uit het bos is het genieten van mooie uitzichten.


Het laatste gedeelte van deze weg gaat steil omhoog, (+/-500m) richting de bouda.

IMG_1495_1
Dvoračky bouda ligt op een hoogte van 1140 meter. Oorspronkelijk in 1707 gebouwd als een bergboerderij. In 1893 brandde de boerderij af en graaf Harrach kocht het bouwval op om het vervolgens om te bouwen tot een gasthuis. Ook in de winter wordt deze bouda veel bezocht, er is een aansluitende piste en langlaufpaden. Zonder moeite kan de sneeuw hier meters hoog liggen in de winter. Niet verwonderlijk dus dat de eigenaar voor dit soort honden heeft gekozen.

alt alt

In 1921 werd het staatseigendom en verhuurd. Later werd het verkocht aan dezelfde familie die het uiteindelijk gemaakt hebben in zijn huidige vorm. Men heeft 6 jaar over de bouw van het nieuwe gedeelte gedaan.Op de foto rechts het nieuwe gedeelte, rechts zien we nog een stukje van de oude bouda. Het is ons nu ook duidelijk waarom het gebouw vanaf ons huis zo schitterd, het dak van het nieuwe gedeelte is gemaakt van aluminium, of een soortgelijks glimmend metaal.


Het weer is iets heiig, maar fantastisch. Vanaf hier kunnen we ver kijken, we zien in het dal Rokytnice, in de achterliggende omgeving zagen we oa rechts Jested bij Liberec. 

alt alt



De twee torens van Trosky heel in de verte en natuurlijk dichtbij vele bekende plaatsen zoals ons eigen stekkie.

Op het terras van Dvoračka eten we een lekker broodje klobasa, die in de vorm van een grote wokkel was gesneden. Redelijk uitgerust vervolgen we de groene wegwijzers. Dit gedeelte gaat over Krakošova cesta, een langgerekte bergroute. Het leid je op dit stuk langs de Velká en Malá Kotelní jáma, de grote en kleine ketelgroep. De grote ketelgroep werd uit graniet uitgehold, de kleine ketelgroep ontstond uit leisteenkristallen. Het eerste stuk gaat door het bos.

alt


Op deze hoogte lag her en der op de schaduwrijke plekken nog sneeuw, (in het dal was het 25 graden) waar Vera, onze hond die ook mee was, acuut als een dolle in begon te graven.

alt


Via smalle bergpaadjes en stenen trapjes passeerden we onderweg een dubbele gletsjer.

alt alt

Hierna een welkome verkoeling in de vorm van een waterval, één van de stroompjes die uiteindelijk de, soms woeste, rivier de Jizera gaan vormen. (Het loopt oa langs de bekende doorgaande weg nr 14)
Omdat we met vrienden wandelen, komen we zelf ook eens op de foto.

alt alt

We vervolgen onze weg en kijken verder richting het oosten. De Misečky komt meer en meer in het vizier en de pistes van Špindlerův Mlýn zijn ook zonder sneeuw duidelijk te herkennen. We zien de bus, die toeristen naar de top brengt, op de Misečky rijden.

alt

We komen uit bij de grote parkeerplaats van Dolní Misečky, een plek die in de winter vol staat met auto’s en bussen. Hier lopen we een klein stukje vlak langs de doorgaande weg om de blauwe route op te pakken. We passeren de veel lager gelegen, maar zeer gemoedelijk uitziende Horska bouda.

alt

Het laatste stuk is zowaar de pittigste! Uit het dal beklimmen we in 1,5 kilometer een groot deel van de Preislerův kopec. Behoorlijk uitgeput, maar genoten van deze geweldige tocht, zien we de restaurantjes van Rezek verschijnen. Ik ben een redelijk getrainde wandelaar, maar ik vond de tocht verre van eenvoudig. Dat komt vooral door de steile, lange hoogteverschillen, iets wat we in Nederland natuurlijk niet kennen. Na drie dagen voelde ik (en ik niet alleen) de spieren in mijn benen nog, maar dat weerhoud ons niet om nu alweer uit te zien naar een volgende tocht in de zomervakantie. 

Mei 2009