Herfst? Herfst!


 

 

Wat een fantastische nazomerdag hadden we vandaag. Het is toch geweldig als je eind september nog in een T-shirt en korte broek buiten kunt lopen. Het loopt al tegen vijven als ik nog even met de hond eropuit ga en geniet zoals altijd van de zo’n tochtje. Loopt u mee?
 
We lopen het karrenspoor af naar beneden. Achter op het land heeft de buurvrouw nog een moestuintje met wat bloemen. De laatste restanten bloeien nog volop en zouden prima in een kleurig herfstboeket passen.
Herfst1
De krekels sjirpen nog alsof het hoogzomer is. Maar schijn bedriegt, de herfst is overduidelijk in aantocht. De eerste verfstreken zijn inmiddels gezet op het levend schilderij waar wij dagelijks van mogen genieten als we in Tsjechië zijn.

De echte roodtinten missen nog op het palet, maar diverse bomen compenseren deze kleur momenteel ruimschots met hun rode bessen.
 
Het pad loopt langs de rand van een uitgestrekte akker en is voor iedereen toegankelijk. Het nog niet omgeploegde land ligt vol met hagelwitte knolletjes, een soort paddenstoel waarvan ik de naam niet weet. Ik pak er eentje en constateer dat de onderkant hetzelfde is als de bovenkant. Het lijkt me een boleet, later maar eens opzoeken welke paddenstoel het hier zo naar de zin heeft op het land.
 
Nog enkele tientallen meters en het pad houdt hier op. Terwijl hond Vera een grote boodschap doet geniet ik van het uitzicht over landerijen, met in de verte nog de berg Zaly. 
 
Het pad is inmiddels opgegaan in het landschap en ik laat me een meter naar beneden glijden op een ander pad. Het pad is schat ik zo’n 75 meter van ons huis, maar we kunnen het dus vanaf daar niet zien. Bovendien wordt er weinig gebruik van gemaakt, de natuur kan gewoon rustig zijn gang gaan hier. Het frisse bladgroen van diverse bomen en struiken is inmiddels ingeruild voor geel en bruintinten, de gele bloemen van de ? (wie helpt?) kleuren de rest van het pad geel.
 
We lopen dit pad terug en klimmen een eind verderop weer een verdieping hoger om richting huis te lopen. In de verte hoor ik een bromgeluid, het is afkomstig van een snorvlieger, geen onbekend verschijnsel voor ons. Het warme licht van de vroege avondzon geeft het landschap een warme gloed, wat moet het prachtig zijn om op deze manier het landschap onder je door te zien glijden.
 
Over drie weken zijn we hier weer, dan zal dit levend schilderij denk ik wel zo goed als af zijn voor dit jaargetijde, ik kan haast niet wachten om het dan te bewonderen.