Vrbatova bouda header

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrbatova bouda


 

Wilt u alleen de foto's van deze wandeling zien? Klik dan hier

 

Het begin en het eindpunt zijn deze keer gelijk, namelijk Dvoračky bouda.

Het stuk wat we gelopen hebben is een gedeelte van de rode route, aangegeven met de roze stippellijn.

wandelkaart Vrbatova bouda

maar het beginpunt. Vanaf hier, op 1125m. hoogte, starten we de tocht over de noordhelling van de Kotel, via het “zlate návrsi” met als einddoel Vrbatova bouda.
Wij maken onze tweede tocht naar Dvoračky bouda, (zie wandelen in het Reuzengebergte1) alleen deze keer is dit niet het doel, 


De Kotel is de meest opvallende berg in het directe uitzicht vanaf ons huisje en het is niet ongewoon dat je daar in mei 
nog lekker een potje sneeuwballen kan gooien.(december)
Uitzicht op de Kotel IMG_0678

Ze verraden ons dat het vanaf hier 3,5 km wandelen naar de bouda is.
Wij zijn vroeg vandaag, het is nog geen negen s’ochtends als wij de wegwijzers nabij Dvoračky raadplegen. 

Het eerste stuk van ongeveer anderhalve kilometer is erg steil. 
IMG_0670

Na ruim een kwartier, waarin we dus veel hoogtemeters hebben gemaakt, moeten we noodgedwongen al een kleine pauze inlassen, de mond wordt wel erg droog en de ademnood slaat ietwat toe.

Wanneer we tijdens deze korte stop omkijken zien we Dvoračky bouda 
met het nieuwe gedeelte štumpovka ver beneden ons (links op de foto nog de daken) 
en kijken uit over een prachtig wijds landschap. Gelukkig is de rest van de route zeer eenvoudig te lopen.

IMG_0559

We vervolgen hetzelfde pad, wat aan de oostzijde van de Lisa Hora ligt en komen aan bij onze tweede stopplaats. 
Hier kunnen we uitrusten op een houten bank, met voor ons een gelakte houten tafel waar de bergcontouren zijn ingebrand. 
We nemen even plaats en proberen het landschap te laten samenkomen met wat we zien op de tafel.

IMG_0562 IMG_0560


Op een bord lezen we de actuele hoogte, 1326m. en merken op dat de natuur en het bos veranderd. 
De dichte populatie van hoge naaldbomen verdwijnt uit het nabije landschap 
en maken plaats voor open plekken of de lagere grove den. (pinus) De stokken langs het pad, 
in de winter belangrijk om het pad te markeren, blijven hier het gehele jaar staan.

IMG_0563 IMG_0564

 

We hadden we al een blik kunnen werpen op de bouda Szrenica.
Deze bouda staat op Pools grondgebied (1362m), vlak aan de Tsjechische grens. 
Iets lager zien we Vosecká bouda. (1260m, ook op bovenstaande foto te zien)
De huidige bouw van deze bouda is van na de tweede wereldoorlog, de oorspronkelijke bouw van voor 1743.
 

IMG_0574

Onze eerste blik over het hoogste punt van dit pad is links op de kegelrots Violík (1472m.) en rechts Sněžne jamy (1490m. Polen), 
sinds 1960 in gebruik als tv- en communicatietoren. Op deze locatie hebben verschillende bouda’s gestaan, van eenvoudige berghut tot riant kasteel.

ansicht sniezne Kotly 1895 Ansicht2

 

Destijds van veel landkaarten verdwenen omdat het gebruikt werd als grenspost vanwege zijn strategische ligging.

Rechts op de Kotel zien we een informatiebord wat hoort bij een opvallende plek, het lijkt een grote cirkel van stenen. 
We besluiten hier op de terugweg beter naar te kijken en lopen door. 
In de omgeving staan een behoorlijk aantal bunkers.

IMG_0575

We lopen verder onder de Kotel door. (pod Kotlem). Even verderop blokkeert een kraantje onze weg 
en werken twee mannen aan verbetering van het pad. Nou ja werken…. 
Op het moment dat wij passeerden, lagen ze even te genieten van het geweldige uitzicht, we konden ze geen ongelijk geven.
IMG_0577 IMG_0578

Gestoord door een lik van onze hond pakken ze hun werkzaamheden weer op. 

Het moet wel een sabbatsreis zijn om een vrachtwagen of kraan op deze hoogte te krijgen.
 

De imposante ronding van de Kotel is hier goed vast te leggen. Als we iets verder lopen 
en ik met de camera verder inzoom verschijnt onze eigen woonplaats en huis nog beter in beeld. 

Toch gaaf om vanaf hier op ons eigen tuintje te kunnen kijken.

 

IMG_0581 uitzicht huis vanaf Kotel

We lopen verder richting “zlate návrsi” het gouden heuvel(tje). Voor ons ligt een unieke stapel rotsblokken, 
de Harrachovy kameny, massieve granietblokken die tezamen een soort van toren vormen.

IMG_0582 IMG_0636

IMG_0639

Als je op het bovenste plateau klimt wordt het uitzicht nog mooier, omdat je vanaf daar beter in het diepe dal, de Kotelní jámy 
en op de gletsjers kan kijken. Dit dal is het dal waar we -Wandelen in het Reuzengebergte1- hebben gelopen. 
Beneden ligt Dolní Mísečky maar net buiten ons gezichtsveld.
IMG_0585 alt
We genieten van het uitzicht, maar ook van de flora en fauna in de directe omgeving.
Her en der zien we dode bomen en struiken, hoogstwaarschijnlijk geveld door de strenge winters,

alt alt

maar momenteel is van kou weinig te bekennen. De heide bloeit volop

alt

en samen met andere kleurige bloemen versieren ze het landschap. 
alt alt alt
De “wigwam” van stokken maakt ons weer even wakker, zij zullen straks, als het landschap bedekt is met een smetteloos witte deken, de paden waar we nu op lopen gestalte gaan geven.

alt alt

Dit weerstation, we gaan er tenminste vanuit dat het een weerstation is, 
versiert ook het landschap, zei het op een andere manier.

Een paar honderd meter verder op de “zlate návrsi”, staat -Mohyla Hanče a Vrbaty-, een grafmonument voor Bohumil Hanč en Vaclav Vrbata, die in maart 1913 hier in de buurt allebei omkwamen tijdens een skiwedstrijd.

Vanaf ons huis kunnen wij, zonder verrekijker en bij helder weer uiteraard, dit monument zien. 
Het is dus van redelijke grote omvang.

alt


We naderen de bouda en ook het oostelijk deel van het Reuzengebergte komt in zicht. 
Zo vroeg in de ochtend is het landschap nog vaag, als het logo van Dr. Vogel, 
vandaar dat wij dit soort landschappen altijd een “Dr.Vogellandschap” noemen. 
Links oa de hoogste berg van Tsjechië, de Snezka, eenvoudig te herkennen aan zijn spitse top. 
Rechts, nog vager in de bovenste bergcontouren, de Černa horá, te herkennen aan zijn ronde, 
egale vorm en voorzien van een lelijke zendmast, maar die zie je op de kleine afbeelding nu nauwelijks.

alt

Aan de linkerkant zien we opnieuw een houten infobord met de bergcontouren van het landschap voor ons. 
We kijken op het welbekende Labský důl, met zijn al even bekende Labská bouda. 
Het pad aan de linkerzijde van deze bouda is het pad naar Pramen Labe, daar waar zich de oorsprong van Elbe zich bevindt.

alt alt


Voor wie niet van wandelen houdt of vanaf dit punt één van de andere routes wil nemen, bestaat er de mogelijkheid om met de bus, die vertrekt vanuit Dolní Mísečky, naar zlate návrsi vervoert te worden.
Natuurlijk ook een uitkomst voor diegenen die slecht ter been zijn om zo toch te kunnen genieten van deze prachtige omgeving. 
Juist als wij aankomen arriveert één van de eerste bussen met toeristen en het lijkt even gedaan met de serene stilte rond de bouda. Nu werd deze toch al af en toe verstoord door het geluid van hamers en boormachines, want Vrbatova ondergaat momenteel een opknapbeurt.
alt alt
alt

Mede door deze drukte besluiten we hier nu niets te nuttigen, maar straks op het terras van Dvoračky, 
onder het genot van een prachtig uitzicht en een koel drankje na te genieten van deze prachtige wandeling. 
We keren om en lopen hetzelfde pad terug.


De werkzaamheden aan het pad zijn duidelijk een verbetering.

alt alt

alt alt


We passeren voor de tweede keer Růženčina zahrádka, zoals eerder geschreven stoppen we deze keer. 
Het blijkt te gaan om een cirkel van stenen met een diameter van ongeveer 30 meter. Waar het voor bedoeld is is ons enigszins onduidelijk. Ook als ik het naderhand opzoek op het internet zijn er meerdere theorieën mogelijk. 
De naam Růženčina zahrádka staat voor het eerst op de kaart in het jaar 1765. 
De eerste theorie is dat het een soort van urnveld is uit de periode rond 1700 voor Christus. 
Een archeoloog ontdekt in het museum van Liberec keramische fragmenten, gevonden in het gebied rond Růženčina zahrádka. 
De urnfragmenten stammen uit het begin van de Bronstijd en IJzertijd. De tweede mogelijkheid is dat de muur, 
in de vorm van een roos, gebouwd is ter nagedachtenis aan het bezoek van graaf Harrach als kado voor vrouw Růžena. 
Geen van deze twee theorieën is bewezen. Later vind ik nóg meer theorieën op internet, het blijft dus een mysterie.

alt alt

alt



Ondanks dat het hetzelfde pad is, hebben we toch het idee een andere route te lopen.

We lopen nu natuurlijk hoofdzakelijk naar beneden in plaats van naar boven, maar ook kijken we nu continu op het uitzicht wat we eerder in de rug hadden. 
We zien de huizen van Rokytnice NJ, één van de bekendste skioorden in Tsjechië, door het landschap slingeren

alt alt
en kijken uit over de groene heuvelrug Vlčí hřeben (wolfsrug).

alt alt

alt


Nog enkele meters, Dvoračky bouda is in zicht. Inmiddels is de temperatuur opgelopen naar 28 graden 
en is het water in de door ons meegebrachte flessen lauw geworden, dus iets kouds gaat er wel in. 
We zien naast het nieuwe speeltuintje, ook vijf nieuwe schommelstoelen voor de gasten. 
Ze stonden er in mei nog niet. Wat zal het heerlijk zijn om daar al wiegend weg te dromen en opgeslokt te worden door het wijdse landschap. 
Maar we besluiten toch plaats te nemen op het terras omdat daar nog enige schaduw is 
en genieten na van deze tocht en onze welverdiende verkoeling.

alt alt

Augustus 2009