Krakers



Bij ons eerste rondje door de tuin, op onze aankomstdag, werden we al met argusogen aangekeken door de tijdelijke bewoners van het huis naast het onze. Een beetje schijnheilige types zijn het, op een afstand net doen alsof ze je niet zien, maar ondertussen ontgaat hun niets. De godganse dag maken ze lawaai, waar wij ons overigens totaal niet aan storen, maar zodra wij in hun gezichtsveld verschijnen, zijn ze angstvallig stil, als dat niet schijnheilig is…..

Ik kan ze geen ongelijk geven hoor, dat ze bezit genomen hebben van dit riant onderkomen. Het staat in de vrije natuur, ze zijn de enige bewoners voor zover wij weten, het heeft een dak waar je droog onder blijft en je natje en droogje haal je in de directe omgeving. Dat het huis nog niet helemaal is afgewerkt boeit ze niet, integendeel, dat is juist wat het voor hun zo interessant maakt. Wij gaan onze gang, zij de hunne, ook al weet ik zeker dat ze ons liever zien gaan dan komen, alsof wij een soort anti-krakerseenheid zijn. Naarmate de dagen verstrijken wordt de reden van hun gedrag ons steeds duidelijker, ze hebben iets te verbergen! 
Goed, wij besluiten even schijnheilig te zijn als zij en volgen hun bezigheden geruime tijd nauwlettend van een afstand. Zittend in een tuinstoel volg ik ze minuten lang vanuit mijn ooghoeken. En vanuit het keukenraam zie ik ze zelfs in onze tuin rond struinen. Al gauw blijkt dat ze niet met zijn tweeën zijn, maar er binnen een hele kinderschare aanwezig moet zijn. Dat kan bijna niet anders, want ze vliegen af en aan, komen nooit met “lege handen” thuis om hongerige bekjes te vullen. Na een dag of drie zijn we blijkbaar geaccepteerd, want als wij in de tuin zijn gaan ze gewoon hun gang, alsof we lucht zijn, maken nog meer lawaai als voorheen en het allerleukste, ze laten ons zien hoe ze het huis op eenvoudige wijze gekraakt hebben. Via een gat in de muur, waar in de toekomst een afvoer voor de afzuigkap komt te zitten, vliegen ze naar binnen. Ik ben benieuwd hoe groot de familie “zwarte roodstaart” in werkelijkheid is en ik ben zeker benieuwd of onze toekomstige buren nog vreemde ingrediënten in hun soeppan terug gaan vinden.
krakers1

krakers2

Juli 2009